“چو ایران نباشد تن من مباد”

ولی من یک نکته رو برداشت می کنم. دوستان مخالف عزیز

فرض کنید چنین کسانی نبودند. آنوقت من اگر توی مملکت خودم نتیجه نمی گرفتم مایوس می شدم و هیچ پیشرفتی نمی کردم. عوضش الان می دونم که اگر توی ایران پیشرفت نکنم اگر عرضه اش رو داشته باشم خارج از کشور می تونم پیشرفت کنم. با پیشرفت یک ایرانی ایران هم پیشرفت می کند.

نکته دیگر خطاب به نگارنده عزیز
من باید به توافتخارکنم و می کنم.چرا؟زمانی که تو در کشورت ، بوعلی سینا را داشتی ، مردم من یک زندگی بدوی داشتند

اگر این جوری بود که انیشتین همین جوری از خودش شاگرد ایرانی تعلیم می داد. دوما پروفسور حسابی از کجا می دونست که آخرین شاگرد زنده انیشتین است ( این کاملا رد شده است ). از نظر عقلی این نقل قول اشتباه است.
آیا بهتر نبود به جای این مطلب می نوشتید ” دکتر حسابی شاگرد انیشتین است. یک شاگرد ساده ”

مرسی که به نظرم توجه فرمودید.
زیاده جسارت است
یک فتحی